Jak pisać i mówić o dyskryminacji

Sprawa sejmowych i medialnych dyskusji nad związkami partnerskimi wydaje się być zastępowana kolejnymi newsami. Nic w tym dziwnego. Warto jednak jeszcze chwilę się nad nią pochylić i zastanowić nie nad meritum a nad formą. Niby wszyscy wiemy, że zasady (wszelkie i od początku tej dyskusji) zostały naruszone, ale jak się czyta kolejne odpowiedzi i listy założycieli i reprezentantów AKO (szczególnie Apel o kulturę wypowiedzi) to ma się wrażenie, że kolejny raz wybiórczo widzimy/czytamy/postrzegamy.

Wydaje się, że ktoś w końcu poczuł się jak kozioł ofiarny lub po prostu jak stygmatyzowana albo etykietowana ofiara, czyli oberwał bronią, którą sam wcześniej (bezwiednie?, chyba nie) wojował (kolejny podwójny standard: ja mogę, ty już nie). Słowa napisane i wypowiedziane po obu stronach są bolesne, często uproszczone i niestety wzywają do nienawiści. Dlatego też wszystkim przypominamy, że już sześc lat temu Stowarzyszenie Inicjatyw Niezależnych Mikuszewo wydało poradnik kierowany do mediów, w którym uczą/podpowiadają jak mówić o dyskryminacji. Załączamy go poniżej, jest dostępny dla Wszystkich. Na tych czterdziestu paru stronach znajdują się podpowiedzi i przykłady: jak się powinno zachowywać i wyrażać, mówić o różnych rodzajach dyskryminacji, jak nie dyskryminować językowo innych. Niewiele tekstu a wiele dobrego.

Beata Maciejewska, JAK PISAĆ I MÓWIĆ O DYSKRYMINACJI. PORADNIK DLA MEDIÓW, Mikuszewo 2007.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s